Integracja jest to magazyn, który jest wydawany w postaci dwumiesięcznika. Tematyka tego magazynu dotyczy integracji społecznej, jak również niepełnosprawności. Magazyn ten jest wydawany od roku 1994. Zarówno czasopismo, jak i Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji są organizatorami ogólnopolskiego konkursu o nazwie „Człowiek bez barier”. Konkurs ten działa od 2002 roku. W konkursie tym nagradzane są osoby, które pokonują choroby oraz swoją niepełnosprawność. W pedagogice specjalnej słowo integracja oznacza wielokierunkowe oraz zespolone działanie, które ma na celu rewalidację jednostek, które odbiegają od normy. Integracja oznacza tutaj także proces integrowania osób niepełnosprawnych w zwykłe formy życia osobistego oraz społecznego. Co więcej, słowo to w kontekście społecznym oznacza również cel kształcenia ogólnego oraz specjalnego. Ponadto mówiąc o integracji z punktu widzenia społecznego, słowo to oznacza wynik procesu rehabilitacji niepełnosprawnych. Integracja w kontekście włączenia osób niepełnosprawnych w zwykłe formy życia społecznego jest wykonywana na różnych poziomach oraz w różnym zakresie ludzkiej działalności. Dzięki temu niepełnosprawni mają szansę pełnej samorealizacji. Możliwe jest to poprzez realizację różnych funkcji. Taka integracja osób niepełnosprawnych może być również ograniczona tylko do kształcenia. Integrację tą zatem traktujemy jako dążenie do zespolenia w procesie nauczania osób niepełnosprawnych z osobami w pełni sprawnymi w naturalnym środowisku.
Prawidłowy rozwój człowieka
Etap w prawidłowym rozwoju człowieka, taki jak na przykład relacje kołowe pierwotne charakteryzuje się początkiem koordynowania schematów pochodzących z różnych zmysłów. Relacje kołowe wtórne stanowią kolejny etap prawidłowej koncepcji rozwoju człowieka według Piageta. Etap ten charakteryzuje się większą świadomością zdarzeń, jak również tutaj ma swój początek uczenia się metodą prób oraz błędów. Etap ten charakteryzuje się również początkiem rozumienia pojęcia przedmiotu. Kolejnym etapem prawidłowego rozwoju jest tutaj koordynacja schematów, która charakteryzuje się zachowaniami intencjonalnymi. Tutaj także spotkamy się z naśladowaniem nowych zachowań, jak również transferem intermodlanym. Kolejnym etapem rozwoju według tego pana są relacje kołowe trzeciego rzędu. Okres ten charakteryzuje się początkiem eksperymentowania z zabawkami, jak również początkiem manipulowania różnymi przedmiotami. Ostatnim okresem jest tutaj początek reprezentacji myślowej. Etap ten charakteryzuje się głównie rozwojem użycia różnych symboli w celu reprezentowania przedmiotów oraz różnych zdarzeń. Jednym z okresów koncepcji rozwoju intelektualnego jest okres wyobrażeń przedoperacyjnych, czyli okres tak zwanej inteligencji reprezentującej....
Rozumowanie
Na okres wyobrażeń przedoperacyjnych u normalnie rozwijającego się dziecka składają się między innymi: rozumowanie oparte na zdarzeniach zewnętrznych oraz interioryzacja. Rozumowanie oparte na zdarzeniach zewnętrznych cechuje się między innymi: nieodwracalnością, egocentryzmem, centracją, animizmem, artyficjalizmem, antropomorfizmem oraz sprawiedliwością immanentną. Z kolei interioryzacja, czyli przekształcanie czynności faktycznych w umysłowe przejawia się poprzez: odroczone naśladownictwo, zabawę symboliczną, wyobrażanie sobie oraz mowę wewnętrzną. Kolejnym okresem jest okres operacji konkretnych, który trwa od siódmego do dwunastego roku życia. Okres ten charakteryzują następujące elementy: myślenie słowno-logiczne, wykształcone pojęcie stałości ilości, odwracalność operacji umysłowych, przyswojenie pojęć logicznych, zdolność do klasyfikacji hierarchicznej, brak myślenia abstrakcyjnego, możliwość dokonywania kategoryzacji oraz rozumienie relacji. Z kolei ostatnim okresem jest okres operacji formalnych. Okres ten pojawia się po dwunastym roku życia i charakteryzuje się między innymi: myśleniem hipotetyczno-dedukcyjnym, rozwojem myślenia abstrakcyjnego oraz dominacją inteligencji werbalnej. Niepełnosprawność intelektualna z kolei oznacza obniżenie poziomu rozwoju intelektualnego. Jest to zaburzenie rozwojowe, które polega na obniżeniu...
Obniżony poziom intelektualny
Obniżony poziom intelektualny występuje w momencie, kiedy mamy do czynienia z odchyleniami poniżej normy od standardowych norm testów. Mówi się wtedy o deficycie umiejętności. Według definicji przedstawionej przez Światową Organizację Zdrowia, obniżony poziom intelektualny oraz trudności w zachowaniu przystosowawczym pojawiające się przed 18 rokiem życia, stanowi waśnie deficyt umiejętności. Niepełnosprawność intelektualna może być rozpatrywana według różnych kryteriów, jak na przykład: medycznych, społecznych, czy też pedagogicznych. Termin taki jak niepełnosprawność intelektualna powstał w pedagogice specjalnej oraz w psychologii. Wśród terminów określających niepełnosprawność intelektualną warto wymienić między innymi następujące terminy: subnormalność intelektualna, oligofrenia, upośledzenie umysłowe, niedorozwój umysłowy, osłabienie rozwoju umysłowego, upośledzenie rozwoju psychicznego, zahamowanie rozwoju psychicznego, czy też obniżona sprawność psychiczna. Istnieje klasyfikacja różnych deficytów intelektualnych według różnych kryteriów. I tak na przykład obniżenie poziomu rozwoju intelektualnego według DSM IV mówi o pograniczu funkcjonowania intelektualnego, które wynosi V62.89. DSM IV, czyli Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders jest to klasyfikacja zaburzeń...
Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders
Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders wyróżnia następujące wymiary klasyfikacji zaburzeń psychicznych: zaburzenia kliniczne, czyli oś I, zaburzenia osobowości oraz zaburzenia rozwojowe, czyli oś II, stany ogólnomedyczne, czyli oś III, problemy psychospołeczne oraz problemy środowiskowe, czyli oś IV oraz poziom przystosowania, czyli oś V. Po postawieniu diagnozy uzupełnia się ją kolejnymi zadaniami: ocean psychodynamiczna, rozpoznanie różnicowe, rokowanie oraz plan leczenia. Ocena psychodynamiczna ocenia faktyczne możliwości radzenia sobie z lękiem, jak również opis przyczyn, które to powodują owy lęk oraz opis przyczyn, które utrzymują stan chorobowy. Rozpoznanie różnicowe z kolei jest to odrzucenie występowania innych chorób, jak również odrzucenie wpływu innych chorób. Rokowanie natomiast następuje po analizie zebranych danych, jak również po analizie stanu psychicznego chorego. Rokowanie rozpatruje pozytywne oraz negatywne oddziaływania choroby, a ponadto również analizuje możliwości obrazu choroby oraz możliwości jej wyleczenia. Plan leczenia choroby polega na ustaleniu sposobu oraz na ustaleniu przebiegu leczenia. Tutaj również ocenia się...